Zoekende… Een update zonder duidelijke titel #OpzoeknaarTiffany

Na lang uitstellen hierbij toch even een korte persoonlijke update. Ik weet ook even niet wat ik als titel moest bedenken, sorry. Allereerst wil ik wel delen dat het niet goed gaat, maar dat het ook niet slecht gaat. Ik ben vooral druk. Druk met mijn eetstoornisherstel, fysiek herstel en het acceptatieproces van mijn autisme. Dit vergt veel van mij, lichamelijk en mentaal. Ik zit er niet zo lekker bij, op beide vlakte en daarom vind ik het lastig om een update te schrijven. Vele hebben al snel een mening gevormd als ze een foto van mij zien, terwijl ze niet weten wat erachter die foto afspeelt. Ondanks dat, en ook omdat ik vele lieve volgers heb, heb ik besloten om toch een korte update te schrijven.

Mantra-therapie

In mijn vorige update heb ik gedeeld dat ik met de mantra-therapie (opnieuw) ben begonnen. De vorige keer heeft het niet aangeslagen, omdat ik toen anders in het leven stond. We zijn inmiddels een paar weken bezig en het is zwaar. De therapie vraagt veel meer energie dan de vorige keer. Het is allemaal veel pittiger (om in de foodblog woorden te houden, haha). Dit is natuurlijk ook een goed teken, want het doet nu wel iets en dat was de vorige keer een stuk minder. Er is al meer duidelijk geworden in waarom de eetstoornis zo belangrijk voor me is in mijn leven en waarom ik in bepaalde cirkels rondjes blijf lopen. Cirkels waar ik zo graag uit wil en ook uit moet om mijn leven te gaan leven. Met behulp van opdrachten uit het MANTRA boek krijg ik (en mijn behandelaar) steeds meer zicht op bepaalde dingen en kunnen we dit gaan aanpakken. Meer duidelijkheid, maar ook meer angsten en spanningen omdat ik dingen moet aangaan om die eetstoornis (hopelijk nog) te kunnen verslaan. De focus op mijn gewicht was de afgelopen tijd even wat lager. Ik schommelde heel erg qua gewicht en mijn lichaam deed/doet rare dingen. Hier was dus weinig grip op te krijgen en hebben we even de focus gelegt op therapie en mijn lichaam stabiel te krijgen. Dit is gelukkig nu redelijk goed en is het tijd geworden om de grote stappen te kunnen doorvoeren zonder consequenties. Dit gaat voor mij wel extreem moeilijk worden, want stiekem had ik gehoopt dat mijn lichaam langer de tijd nodig zou hebben om terug in het gereel te komen en ik dus die grote stap nog wat verder kon uitstellen. Dat is dus niet het geval, dus nu tijd voor die grote stap. Doodeng en dit gaat voor mij extreem zwaar en heftig worden… Ik weet niet hoe ik hier doorheen ga komen, maar ik heb geen andere keuze. Naja de andere keuze is een keuze die ik niet wil. Dus let’s do this and beat the eatingdisorder.

Bloedarmoede

Helaas werkt mijn lichaam nog niet helemaal mee en heb ik bloedarmoede gekregen. Alleen bloedarmoede in combinatie met een eetstoornis, ondervoeding en ondergewicht is nogal lastig. Ik heb moeite met rust nemen en ging dus eerst gewoon door en door met alles tot ik helemaal instortte. Ik gunde me ondanks alles geen rust tot ik geen keus meer had. De afgelopen 2 a 3 weken had ik geen keus meer en moest ik meer rust nemen. Mijn lichaam was op en dat was goed voelbaar. Mijn hele lichaam begon pijn te doen. Je kan het zien als spierpijn, maar dan 2x zo heftig en 24/7. Rust nemen is nu dagelijks tafelreel. Ik kan in de ochtend wat dingen doen, zolang ik in de middag rust neem.

Dagelijks leven

Ik heb ook veel vragen gekregen wat ik nu doe gedurende dagen. Zoals je hierboven al heb gelezen, niet veel. Ik heb geen werk en mag voorlopig ook niet werken i.v.m. lichamelijke situatie. Mijn dag ziet er vaak hetzelfde uit. In de ochtend probeer ik altijd iets te doen zoals een wandeling, boodschappen of het huishouden en in de middag en avond neem ik verplicht rust. Op de woensdag heb ik altijd therapie. Ik probeer tussendoor het bloggen en mijn Instagram weer op te pakken, wat mij motivatie geeft. Voor de rest staat eetstoornisherstel nu op nummer 1, samen met het acceptatie proces van mijn autisme, waarover ik in het kopje hieronder nog wat zal delen. Eetstoornisherstel kost veel energie en is niet een kwestie van meer eten en aankomen. Wel is dat op dit moment ook een belangrijk iets, zodat ik ook meer energie krijg om het leven op te pakken. Daarnaast ga ik één keer per week naar de sportschool en heb ik een speciaal schemaatje om aan spierherstel te werken. Geen fitnesschema wat sommige dachten, maar een aangepast iets op basis van mijn lichaam.

Autisme acceptatie

Ondanks dat ik al een paar jaar weet dat ik autisme heb, heb ik het eigenlijk nog steeds geen plekje gegeven en geaccepteerd. Ik blijf het maskeren en mezelf overvragen en verplichten om “normaal” te zijn. Alles te willen en kunnen doen wat mensen zonder autisme ook kunnen. Ook al weet ik dat dit mijn eetstoornis ook in stand houdt. Ik blijf mezelf overvragen en overprikkelen waardoor de eetstoornis ook makkelijk de macht over mij krijgt de hele tijd. We zijn al een tijd bezig om hiervoor hulp te krijgen, maar overal hebben ze een regel dat je boven een x BMI moet zitten, wat ik niet haal. Nou heb ik het geluk dat mijn behandelaar ook kennis heeft van autisme en in september weer een groep start, waar ik ook in aanmerking kom. In augustus heb ik mijn intake, maar als het aan haar lig, mag ik sowieso mee doen met die groep. Ze denkt dat het mij enorm gaat helpen om meer inzicht rondom mijn autisme te krijgen en het ook een plek te geven in mijn leven en mijn leven erop aan te gaan passen, zodat ik me niet blijf overvragen. En dat ik niet meer mijn autisme blijf maskeren. Spannend, maar ik hoop dat het me een stap verder brengt in het acceptatie proces en in mijn eetstoornis herstel.

Wie is Tiffany en mag ik haar omarmen?

De grote vraag die al jaren speelt. Wie is Tiffany? En dan bedoel ik Tiffany zonder eetstoornis. Ik weet het zelf nog niet. Daarnaast speelt er ook veel angsten rondom het ontdekken van wie ik nou echt ben? Gaan mensen de echte Tiffany leuk en aardig vinden? Is de echte Tiffany goed genoeg? Ga ik mezelf accepteren. Ik leef op dit moment met 1001 vragen in mijn hoofd. Het is chaos, het stormt en dondert in mijn hoofd. Ik haat het hoe ik nu ben, Tiffany met de eetstoornis. Ik zie er niet uit, ik ben niet gezellig en zelfhaat is enorm… Dus eigenlijk heb ik niks te verliezen. Naja de eetstoornis. En haar zou ik graag willen verliezen, maar het is ook beangstigend om haar na 12 jaar los te laten.

Mijn doelen voor de komende weken in het kort

• Genoeg rust nemen
• Eten verder opbouwen en doorgaan met aankomen
• Therapie
• Autisme acceptatie
• Grenzen leren aangeven en accepteren dat niet iedereen het zal begrijpen
• Cirkels doorbreken
• Mezelf terug vinden en accepteren
• Negatieve gedachtes leren omdraaien naar positieve gedachtes
• Meer energie krijgen

Dit was denk ik even de update voor nu. Als je nog vragen heb, laat ze hieronder achter in de reacties of onder mijn post op Instagram. Op priveberichten op Instagram over deze onderwerpen ga ik even niet meer reageren i.v.m. overprikkeling en te veel dezelfde vragen die ik dan moet herhalen, sorry.

Liefs Tiffany