We zijn inmiddels twee weken verder en in de tussentijd heb ik eigenlijk weinig gedeeld over hoe het gaat nu ik in opname ben. Dit komt omdat ik het de eerste twee weken heel erg zwaar heb gehad. Daarnaast ben ik nog zoekende in wat ik wel en niet kan delen. Ik wil namelijk niemand triggeren, maar ik wil wel graag blijven delen en kunnen laten zien dat je 100% kan herstellen van een eetstoornis. Ook na meer dan 12 jaar een eetstoornis te hebben gehad, maar daar horen dus ook de mindere leuke kanten/dingen bij. Ik ben nog even zoekende in wat en hoe ik dit ga doen qua content delen over eetstoornisgerelateerde onderwerpen. Wel had ik nog aangegeven dat ik mijn doelen voor de komende tijd met jullie ga delen. Deze doelen zijn niet specifiek om tijdens de opname allemaal al te behalen, dat kan natuurlijj niet in zo’n korte tijd, maar in de kliniek zet ik de eerste. Ook zal ik kort even updaten hoe de afgelopen twee weken zijn gegaan.
Hoe is het de afgelopen twee weken gegaan?
In één woord Zwaar. Zowel lichamelijk en mentaal. De dag dat ik werd opgenomen was enorm hectisch en spannend, omdat ik eigenlijk al te ‘slecht’ was en naar het ziekenhuis moest. Dit ging niet door, want alle ziekenhuizen hier in omgeving lagen vol. De eerste week in opname was vooral veel slapen, controles, bloedprikken en natuurlijk eten opbouwen. In de tweede week kon ik gelukkig alweer wat meer, maar zat nog wel in het rustprogramma. Inmiddels ga ik week 3 in en voel ik mij lichamelijk gelukkig weer goed. Mentaal is een ander verhaal… dat gaat even wat minder. De eerste twee weken waren ze enorm bang voor refeeding en ik werd dus ook elke dag goed in de gaten gehouden door middel van boedruk en hartslag controles, wegen en bloedprikken. Mijn lichaam reageerde de eerste week niet goed op het eten en daarnaast gingen mijn bloedwaardes wat achteruit, waardoor ik extra medicatie moest nemen.
Nu we twee weken verder zijn en ik mijn voedingsintake heb opgebouwd naar volwaardig, hoeven we daar niet meer bang voor te zijn en is de extra medicatie gestopt. Het rustprogramma is eraf gehaald en ik hoef gelukkig niet meer in de rolstoel. De afgelopen twee weekenden mocht ik niet naar huis, omdat ik in de gaten gehouden moest worden, maar aankomend weekend mag ik zondag na het ontbijt even voor een aantal uur naar huis.
Helaas gaat het hier zijn minder goed. Ik voel me regelmatig ongehoord en ongezien, vooral op de momenten dat ik het erg moeilijk heb. Dit vind ik lastig, want ik heb het gevoel de strijd alleen te moeten voeren terwijl ik juist hier ben om het niet alleen te hoeven doen. Dit heb ik nu wel aangegeven, dus hopelijk wordt daar iets mee gedaan. Ook voel ik mij hier erg alleen, maar dat moet ik maar even accepteren.
Hieronder deel ik al een paar doelen waar ik me de komende tijd mee bezig ga houden. Ik heb er nog meer. Willen jullie dat ik die ook ga delen?
Angsten overwinnen
Dit is een heel groot en belangrijk doel en zal ook veel tijd en energie gaan kosten. Ik heb namelijk vele angsten. Nee niet voor spinnen of muizen en nee ook niet alleen ‘angst om te eten’ wat mensen vaak denken bij mensen met een eetstoornis. Waar ik mee struggle zijn de volgende angsten en ik hoop hiermee niemand te triggeren, want ik wil er juist mee zeggen dat je er juist geen angst voor moet hebben en hopelijk heb ik dat over een tijdje ook niet meer: Angst voor vetten,suikers en koolhydraten, angst om door te slaan in eetbuien, angst om door te slaan in gewicht en weer overgewicht te krijgen, angst om meer ‘ruimte’ in te nemen, angst om mezelf te zijn, angst om overdags te eten, angst om met mensen om mij heen te eten, angst om de eetstoornis los te laten en niet wetende wie ik dan nog ben en angst om de controle los te laten.
Balans vinden
Dit doel hoort bij het vorige doel en dan specifiek voor de angst voor vetten, suikers en koolhydraten. Ik wil mijn angst ervoor overwinnen en ik wil een balans gaan vinden in mijn voeding. Er is niks mis mee om suikervrije of magere producten in je voedingspatroon te hebben, zolang je maar ook producten met suiker en vet durf te eten en ook eet. Hier in de kliniek ben ik al bezig om mezelf ermee uit te dagen en ook gelijk aan het kijken waar mijn darmen wel en niet goed op reageren.
Aankomen zonder gewichts-doel
Dit is mijn eerste opname waarbij mijn gewicht niet op de voorgrond staat. Ja, natuurlijk ben ik bezig met aankomen. Dat is belangrijk om gezond te worden. Dit aankomen gaat ook erg snel op dit moment. Moeilijk om dat te accepteren, maar ook wetende dat het goed is en dat ik het goed doe.
Leven
Leven? Klinkt een beetje gek misschien, want ik leef, maar zo voelt het nu niet. Ik sta op standje ‘overleven’ en daarnaast laat ik mij teveel beïnvloeden door alles om mij heen. Hierdoor leef ik niet, maar word ik geleefd.
De laatste jaren was ik in mijn hoofd 24/7 bezig met gezond eten en sporten, maar wil ik dat mijn hele leven zo houden? Ik moest van mezelf altijd in beweging zijn, ik wilde ook gaan streven om 4/5x per week naar de sportschool te gaan en elke dag gezond eten. Schrapte alles wat als ‘ongezonde voeding’ werd gezien uit mijn voedingspatroon.
Maar word ik daar nou gelukkig van? Is dat leven? Nee, ik wil echt leven, ook mogen genieten en leuke dingen kunnen doen. Ik zie nu zoveel op instagram voorbij komen, dat sommige alleen maar bezig zijn met dagelijks sporten, clean eten en veel producten verbannen uit hun voeding. Maar is dat nou echt leven? Ik denk van niet…
Droomdoel
Een echt voorbeeld kunnen worden/zijn voor meiden/vrouwen die ook willen gaan voor 100% eetstoornisherstel.
Recepten delen
Nu ik weer mijn energie terug heb, maar hier niks kan doen, ga ik het bloggen weer oppakken. Recepten delen en misschien wat informatieve blogs schrijven over eetstoornisherstel en/of autisme? Laat me vooral weten wat jij graag wilt lezen en zien op mijn blog.
TiffsKitchen 