persoonlijk

Mijn verhaal

Ik ga mijn droom achterna

Als vanaf kleins af aan stond ik al graag in de keuken. Wanneer mijn moeder ging beginnen met het avondeten stond ik als klein meisje al klaar om de aardappels te schillen of de groentes te wassen. Na mate ik ouder werd mocht ik steeds meer dingen zelf doen. Mijn moeder ging weer vaker werken en op sommige dagen werd het mijn taak om het avondeten voor te bereiden. Ook ging ik zelf experimenteren met bakken. Taarten, cakes, cupcakes, en koekjes alles kwam voorbij. Ik vond het heerlijk om in de keuken te staan. Dit heb ik gedaan tot ongeveer mijn 16de.

Daarna veranderde alles….

Afvallen werd mijn nieuwe bezigheid. Ik ben altijd wel wat dikker geweest dan mijn leeftijd genootjes en toen ik 16 was werd het me te veel. Ik zat niet meer mooi in het vakje “gezond gewicht”, ik was beland in het vakje “overgewicht”. Dat was de druppel. Ik besloot a la minute met gezonder eten en meer bewegen. Geen taarten, koekjes, cupcakes en andere lekkernijen voor mij meer. Alles was “verboden” voedsel. Het afvallen ging goed, elke week was er weer wat af en was al snel weer op een mooi gewicht. Ik was gelukkiger en blijer dan ooit. Elke keer weer kreeg ik positieve reacties van iedereen, waardoor ik nog gemotiveerder was om op dit gewicht te blijven.13935035_1236139993097435_7111561322546285696_n

Maar toen kwam die eetstoornis om de hoek kijken…

Ineens was het niet meer goed genoeg, ik wilde meer en meer afvallen. Het werd een hobby waar ik de hele dag mee bezig was. Het eten werd minder en minder en het sporten werd meer en meer. Totdat mijn ouders erachter zijn gekomen. We moesten weer gaan eten, alle dingen die ik mezelf verboden had, kreeg ik weer voor me neus geschoven. Koekjes, brood, chips, alles wat ik voor altijd had verbannen uit mijn leven. Ik accepteerde het deels en begon weer wat beter te eten, maar het bleef minimaal. Elke week moest ik op die gevreesde weegschaal. De ene week was er iets bij, de andere week weer iets af. We wilde (vooral ik) geen professionele hulp, want ik wilde het alleen doen. Ik wilde nier gedwongen worden, want dat zou alleen maar fout gaan. Deze strijd ging zo maanden, zelfs bijna 2 jaar lang door.

IMG_5327Totdat mijn droom van vroeger terug kwam…

Mijn handen begonnen weer te kriebelen. De keuken begon weer te roepen. Ik wilde weer de keuken in. Ik wilde weer gaan koken en lekkere maaltijden bereiden. Niet alleen voor mijn familie en voor mijzelf, maar ook voor anderen. Ik wil kok worden, dat is wat ik wil. Maar er zat één ding in de weg. Eén groot ding. De eetstoornis.

En toen begon de echte strijd…

De strijd om die eetstoornis nou eens goed te verbannen uit mijn leven. Ik begon eindelijk weer meer producten te eten die ik mijzelf had verboden. De hoeveelheden werden groter en ik ging vaker eten zodat ik meer calorieën binnen kreeg. Ik ging zelfs weer genieten van al dat eten. Ik kon gewoon weer genieten van een stuk chocolade, een lekkere kroket of een heerlijke bak chips.

IMG_5449

En toen begon het…

In september ben ik begonnen met de opleiding tot kok. Nooit gedacht dat dit zou lukken. Nooit gedacht dat ik deze stap zou zetten. Maar toch is het geluk. Ik ben weer gezond en ik jaag me droom achter na.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s