Angsten aangaan, naar de sportschool en een leven zonder eetstoornis? #opzoeknaarTiffany

We zijn weer een maand verder en ik kreeg regelmatig de vraag hoe het nu gaat met mij, therapie werk en sporten. Dus ik dacht, laat ik maar eens even een update schrijven. In deze update zal ik de meest gestelde vragen beantwoorden. Heb je nog een andere vraag? Laat het gerust achter in de reacties hier of in de reacties onder mijn Instagram of Facebook post. Hierbij wil ik ook gelijk vermelden, dat ik niet altijd meer in ga op vragen in privé berichten, omdat dat mij te veel tijd kost.

Therapie
De afgelopen tijd heb ik veel moeilijke gesprekken gehad, emdr sessies en veel, heel veel moeten nadenken. Wat wil ‘ik’ en niet ‘wat wil de eetstoornis’. Twee oktober staat er nog een laatste emdr sessie gepland, de ‘Flash Forward’. Daarin ga we niet terug in het verleden, maar ga we bepaalde angsten voor de toekomst bewerken. Deze angsten zorgen er namelijk voor dat ik de eetstoornis niet kan loslaten.

In de vorige emdr sessies hebben we een lijst met nare gebeurtenissen uit het verleden behandeld en bewerkt, zodat ik minder last heb van paniekaanvallen, nare herinneringen/flash backs heb van die gebeurtenissen. De belangrijkste lessen die ik heb geleerd ‘Dat was toen en niet nu’ ‘Die mensen zijn uit mijn leven’ ‘Die tijd is verleden tijd’. Natuurlijk vergeet je niet zomaar dingen uit het verleden, maar ik heb wel geleerd, dat het verleden zich niet zomaar zal herhalen. Daar probeer ik op te vertrouwen.

Aankomen en eten

Voor de laatste emdr sessie van 2 oktober wil ik wel een paar kg zwaarder zijn, zodat we die bepaalde angsten voor toekomst beter kunnen bewerken. Dat betekend dus dat ik de keuze heb moeten maken ook ook dat laatste stukje gewicht, wat ik al die jaren heb vermeden, nu toch ga aankomen. Met de hoop dat we tijdens die laatste emdr sessie ook beter de angsten zo kunnen bewerken dat het geen angsten meer zijn en dat ik in de toekomst niet meer de eetstoornis nodig ga hebben.

Ik word niet zwaarder, ik word sterker. Zowel lichamelijk als mentaal word ik sterker. Dat probeer ik mezelf nu dagelijks te zeggen. Helaas heb ik regelmatig nog momenten dat ik het liefst weer terug wil. Terug naar het extreme ondergewicht. Nee niet omdat ik dat mooi vond, wat ik zag eruit als een zombie. Maar meer omdat ik toen niks voelde. Ik zag er namelijk niet alleen uit als een zombie, zo voelde ik mij ook. Geen gevoelen, geen emoties en geen gedachtes. Ik was toen eigenlijk al zo ver heen, dat ik niks meer mee kreeg en het was daardoor wel rustiger in mijn hoofd.

Gelukkig lukt het me vaak om mezelf snel uit die domme gedachtes te trekken, want ondanks dat we weer richting Halloween gaan, wil ik niet als zombie voor de dag te komen.

De komende weken zullen er waarschijnlijk veel nare gedachtes in mijn hoofd voorbij komen en ook vaker, want ik ga naar een lichaam toewerken die ik in de afgelopen 11 jaar niet heb gehad en nu we nog niet alle angsten hebben bewerkt met de emdr, zullen die angsten mij het liefst elke dag willen tegen houden.

De laatste tijd ben ik wel weer meer Tiffany aan het worden, dat hoor ik van mijn begeleider, behandelaar en zelfs mijn vriend. Dit is natuurlijk een positief teken. Helaas weet ik ook dat nog 80% van de tijd de eetstoornis aanwezig is en Tiffany overschaduwd.

Qua eten gaat het goed en niet goed. Mijn voedingspatroon is gewoonweg ***, maar we zijn daarmee bezig. We gaan namelijk een dag inplannen, waar ik alle eetmomenten volgens een op maat gemaakte eetlijst waarmee ik later ga stabiliseren, met iemand erbij ga eten. Om zo te zien en vooral te voelen hoe het is om een stabilidatielijst te eten volgens normale tijden, want dit heb ik nooit gedaan. De stabilisatie eetlijst is van de week alvast gemaakt en is iets minder dan wat ik nu eet, omdat ik nu natuurlijk nog een hoeveelheid eet om aan te komen. Ik ga die lijst dus ook gewoon eerst één dag volgen en daarna gewoon weer de aankomlijst. Maar die dag hebben we nodig om ook bepaalde angsten en gevoelens te kunnen bespreken tijdens therapie.

Voor de rest gaat het qua balans in producten wel goed. Ik eet weer wat gevarieerder, nog niet zoals ik zou willen, maar het is niet meer elke dag hetzelfde. Daarnaast daag ik mezelf ook uit om nieuwe producten te proberen en ik beoordeel producten niet meer op ‘gezond’ en ‘ongezond’. De afgelopen weken heb ik vooral geleerd dat koolhydraten je niet dik maakt en dat je ook niet doodgaat aan een beetje suiker in je voeding. Balans is wat ik nu aan het leren ben en dat gaat steeds beter.

Sportschool

Eindelijk heb ik de keuze gemaakt. Ik ga weer sporten in de sportschool. Ik wil mijn spieren weer terug krijgen. Ik heb vanochtend een gesprek bij de sportschool gehad en besloten dat ik het ga doen. Investeren in mijn gezondheid en lichaam, want je heb maar één lichaam en daar moet je goed voor zorgen. Volgende week vrijdagavond krijg ik een rondleiding, uitleg en trainingsschema en kan ik gaan beginnen.

Werk

Over werk ga ik even niet te veel schrijven. Echt heel goed gaat het namelijk niet, maar ik heb werk en ik heb leuke collega’s en dat houdt mij op de been.

Het leven

Het leven gaat eerlijk gezegd ook niet super. Naja, ik hoopte dat het tegen deze tijd anders zou zijn dan dat het nu is. Snap je het nog? Ik had gehoopt dat ik al wat meer stappen had gezet en dat ik meer van het leven kon gaan genieten samen met de lieve mensen om mij heen. Helaas kost de strijd tegen de eetstoornis en nare gedachtes etc nog veel energie. Ook weet ik dat, als ik er nu even genoeg energie insteek, dat ik er meer profijt van ga hebben. Dat ik straks echt kan leven. Gelukkig heb ik een hele lieve vriend, die mij steunt en mij helpt waar nodig. Daarnaast heb ik de afgelopen tijd wat sociale gelegenheden gehad, voor het eerst sinds jaren. Enorm wennen en het kost nu ook nog extra energie, maar het voelde wel goed en het geeft me ook weer kracht om door te gaan.

Dit was even de update voor nu. Al met al gaat het dus eigenlijk redelijk goed, want ik maak stapjes de goede richting op. Het lukt me (wat sommige van jullie al was opgevallen) om positiever te kijken naar de dingen die ik al wél heb bereikt en niet mezelf neer te halen in de dingen die niet goed gaan. Ik word weer steeds meer de leuke Tiffany van vroeger en ik hoop ook snel weer die gekke Tiffany van vroeger.