De vraag die ik de afgelopen weken veel krijg is ‘gaat het wel goed?’. In het begin zei ik gewoon ‘ja’, maar ik wist diep van binnen dat het niet juist was. Oke, voordat iedereen gaat oordelen. Het gaat ook niet slecht en ik zit ook niet in een terugval. Dat wil ik eerst even uit de wereld halen. Maar ik kreeg meerdere vragen voor een update, dus hierbij even een update over hoe het nu gaat. En sorry, als de update wat ongeordend/ chaotisch overkomt. Het is even een chaos in mijn hoofd.
De afgelopen 2 maanden zijn natuurlijk erg druk en hectisch geweest. Verhuizen, nieuwe baan van 32 uur, veel veranderingen. Voor een ‘normaal’ persoon is dat al veel. Voor iemand met autisme en een eetstoornis is het extreem veel. Voor mij dus ook. Mijn emmer was al vol en nu is die helaas overgelopen en er moet dus wat veranderen.
Vanaf deze week ga ik dus nog maar 28 uur per week werken, voor de komende 2 maanden. Vanaf december ga ik weer terug naar 32 uur. De 28 uur worden verdeeld over 4 dagen. Omdat de lunch en koffiepauzes niet mee worden geteld, ben ik dus uiteindelijk toch nog ongeveer 3q uur op mijn werk. Mijn woensdag blijft wel mijn vaste vrije dag, want dat is mijn therapie dag. Dus in de ochtend thuisbegeleiding en in de middag Rintveld.
Lichamelijk is het ook allemaal erg veel geweest. Verhuizen en een baan waarbij ik de hele dag sta. Mijn lichaam was dit niet gewend en daardoor heb ik nu ook continue pijn. Pijn in mijn lichaam en spieren, maar ik hoop dat dit de komende tijd minder gaat worden en dat mijn lichaam eraan gaat wennen. Qua gewicht ben ik de afgelopen tijd gelukkig redelijk stabiel gebleven. Dat ging niet zonder moeite.. Maar stabiel blijven is eigenlijk nog niet de bedoeling. Helaas kwamen we er afgelopen woensdag achter dat mijn bloeddruk en hartslag een stuk was gedaald. Dit was wel even een schok, maar eigenlijk had ik al een vermoeden. Normaal daalt je bloeddruk en hartslag pas als je gewicht daalt, maar nu is het gedaalt zonder dat mijn gewicht was gedaald. Dit vond ik wel lastig te accepteren, maarja. Er moet dus wat veranderen, want door die lage bloeddruk en hartslag voel ik mij al 2 weken heel slecht. Extreem moe, futloos, duizelig, licht in het hoofd etc. En dit geeft ook weer nare gedachtes mee, want waarom blijf ik dan nog eten als ik me toch niet beter ga voelen.. Ook weet ik dat dit eetstoornis gedachtes zijn en die moeten we zo snel mogelijk de wereld uit helpen.
Om weer echt Tiffany en een 26 jarige vrouw met het daar bijbehorende lichaam en energie te worden, moet ik dus nog iets verder aankomen. Niet veel, maar ongeveer 3/4 kilo erbij zal gewoonweg beter zijn. Met de hoop dat mijn lichaam vanbinnen gaat aansterken. Dat mijn bloeddruk en hartslag weer normaal gaat worden en dat ik weer meer mezelf wordt en niet de futloze zombie die nergens energie voor heeft. Daar worden we namelijk niet vrolijk van.
Dus woensdag ging ik na therapie naar huis met nieuwe doelen, nieuw plan en veel paniek en stress. Een chaos in mijn hoofd, weer alles aanpassen, nieuwe routines, meer voeding (calorieën zijn flink opgehoogd voor mijn doen) en accepteren dat ik meer moet aankomen. Hoe ik dit allemaal ga accepteren weet ik nog niet, maar voor nu vooral focussen op meer eten en hopen dat dit ten gunste gaat zijn voor mijn bloeddruk en hartslag.
Ook kreeg ik de vraag hoe ik mijn nu voel omtrent het zelfstandig wonen. Nou daar kan ik wel even wat positiefs over delen. Het zelfstandig wonen gaat goed. Ik voel me al redelijk thuis. Ik begin stap voor stap te realiseren dat dit mijn eigen plekje is, dat ik hier mezelf mag en kan zijn.
Dit was even de update voor nu. Als je nog vragen heb, mag je altijd een reactie achterlaten.
Bedankt voor het lezen, groetjes Tiffany
TiffsKitchen 